Mijn naam is Patricia Trommelen en ik ben gek op honden zolang ik me kan herrinneren. Als kind hadden we geen honden thuis, maar speelde ik altijd met de honden die in de buurt woonden. Vooral de kruising Trixie, een bruin gestroomde, middelgrote hond, zonder staart geboren, was mijn vriendinnetje. Het nadeel was dat ikzelf af en toe ontwormd! moest worden. Destijds wist ik niet dat het daarvan kwam, maar nu besef ik waar het vandaan moest komen.

Sinds mijn oudste zoon geboren werd, was mijn grootste wens een hond erbij te nemen en omdat ik de Riesenschnauzer van mijn toenmalige schoonfamilie van dichtbij leerde kennen, besloten we een reu van dit ras in huis te halen. Toen we gingen kijken naar de pups, zag ik voor het eerst de Dwergschnauzer en besloot dat ik in de toekomst ook een hondje van dit ras wilde. Maar nu eerst de Riesenschnauzer;

My name is Patricia Trommelen en I'm a real 'dogs person' . We didn't have dogs at home, but I was always playing with the dogs in the neighbourhood. Trixie, a non breed was my best friend, a medium sized female, born without a tale. Since the birth of my eldest son, my greatest wish was to finally have a dog of my own and we decided to take a Giant Schnauzer, a breed I came to know through my inlaws.  

Le Don van de Spikke werd zijn naam en ik heb geleerd wat het inhoudt een reu van dit kaliber in huis te hebben. Bij KC Gooi en Eemland hadden we getraind en het was al snel duidelijk dat Don een slimme hond was, niet altijd even makkelijk dus. Een dominante reu met schofthoogte 73 ..... Op 10 jarige leeftijd is Don aan een maagtorsie overleden, kort en hevig helaas.. zijn as is uitgestrooid op zijn lievelingsplek bij de Karpendonkse plas aan het water waar Don graag in wilde zwemmen, of het warm was of het vroor.... dat maakte niet uit. Rust zacht stoere jongen, in ons hart zul je altijd een warm plekje hebben.

Le Don van de Spikke was his name and I learned what it was like to have a dog of such kaliber at home. A dominant, large male died at 10 years of age. Rest in peace tough guy, you'll always have a place in our hart.

De jongste tweeling werd geboren, en toen zij een paar jaar oud waren, in 1995 werd mijn toenmalige echtgenoot uitgezonden door defensie. Een collega en zijn vrouw stonden op het punt een nestje Dwergschnauzers zwart/zilver geboren te laten worden en zo werd het voor mij mogelijk een pupje erbij te nemen.

A few years after my twins were born, my husband was sent by the Military of Defence to former Yugoslavia for half a year. A college had puppy's of the Miniature Schnauzer and so it was a quick decision to have a puppy of this breed.

Brontë Uit den Vennen, genoemd naar de schrijfsters. Inmiddels is ze 14 jaar geworden en doet nog altijd dartel mee. Ze is wel blind en doof, soms is ze me helemaal kwijt als we gaan wandelen en loopt ze met iemand anders mee die hetzelfde silhouet heeft als ik. Een keertje was ze terug naar huis gelopen, omdat ze me niet zag, erg knap dat ze zich de weg naar huis wel herrinnerd. Nu laat ik haar niet meer los, maar gaat ze mee aan een flexi lijn. Oost Indisch doof is ze ook, maar dat is een dagelijks ritueel geworden.

Brontë Uit den Vennen, over 14 years old and still with us. Blind and deaf, sometimes she loses her way and wenn we go for a walk she is on a long leash. She still has a good temperment and with her dayly habbits this old lady is still going strong.

Nadat onze Don overleed, had ik mijn zinnen gezet op een Australian Shepherd, een hond om mee te trainen. Dit ras had ik in een videoclip gezien van Erikah Badu met het liedje 'On and on' en sindsdien op zoek gegaan naar beschrijvingen en tentoonstellingen bezocht om meer te leren over dit ras. Omdat er destijds niet veel bekend was over de 'Aussie' en nog niet veel gefokt werd, besloten we om weer een Riesenschnauzer in huis te halen, dit keer wel een teef.

After our Don had died I wanted a dog to train with. I saw an Australian Shepherd in a clip from Erica Badu. I searched till I found what I wanted to know. At that time there were not so manny breeders and pups available, my husband wanted a Giant Schnauzer and so we decided to have a puppy of this breed again... this time a female.

Het werd Xenta, inmiddels 10 jaar oud en als we het rondje hebben gelopen wil ze graag in haar mand gaan liggen en vindt het voor de rest wel prima. Een zeer aanhankelijke hond met af en toe een vrolijke opleving, als we gaan wandelen komt ze soms als een blij 'geitje' met bokkesprongen naar me toe. Ze eiste niet veel, regelmatig vertroeteld worden, dat was het enige dat ze graag wilde. Als het erop aan komt ging ze voor ons door het vuur.

Op 11 februari 2009 hebben we Xenta in laten slapen, ruim 11 jaar. Op een ochtend kon ze niet meer opstaan om de ochtenwandeling mee te maken. Op aanwijzing van de dierenarts via de telefoon hebben we geprobeerd om haar nog te helpen, maar tevergeefs. Aangekomen bij de dierenarts was het duidelijk, Xenta's levenslust was voorbij. Ze is vredig ingeslapen met ons aan haar zijde op haar lievelingskussen, een troost voor ons dat we dit nog voor haar konden doen. Geen lijdensweg, maar de verdiende rust. Rust zacht lieve Xenta we missen je.

Op 12 februari 2009 is Xenta gecremeerd, een klein gedeelte van haar as hebben we in een kleine zwarte pyramide-urn bewaard met haar foto erop. De rest zullen we uitstrooien op haar lievelingsplekken in de buurt en aan zee. Volgende gedicht kreeg ik van Gea, het raakt me diep in mijn hart. Voor jou lieve Xenta, grote- kleine meid, je zult altijd een warm plekje in ons hart behouden.

Xenta was her name, at the age of 11 and a half it was time for her to go. We tried to help her, but we could'n help her any more.
She went peacefully on her favorite pillow and didn't have to suffer. Rest in peace dear sweet Xenta, we miss you and you will always be in our hart.

Since 2001 I had a devorce and after a few years on the waiting list finally my first Australian Shepherd joined our family. Two years later another Aussie joined our family. Look further on the website to learn more about these wonderful dogs.